• Pune, Maharashtra
कविता
तू थेंब इवलासा…!

तू थेंब इवलासा…!

       

तू थेंब इवलासा...! अर्थ जीवनाचा,अर्थ मरणाचा तू थेंब इवलासा ! परि तूजलाच न कळे तू हाय किती मोलाचा ! रखरखतं ऊन,भेगाळलेलं रान बाप माझा बसतो दिसभर पोटाला न्हाय आन मनात तुझीच तहान कुडाचं खोपटं,आत तान्हुलं रोपटं आकांत करतं घोटभर दुधापाय पर पाठीला पोट चिकटलेली काय करंल माय ? रान तापलं,पीक करपलं पोरासारखी जपलेली मुकी जनावरं दिसतायत नुसती हाडं मांस कधीच हरपलं ! चुलीवर तवा,शेजारी दिवा कोंडा बी खाऊन संपल्यावर डोळ्यांतलं पाणी गालावर ओघळलं खारट असून बी मी पिऊन टाकलं ! - शिवसुत.

4 thoughts on “तू थेंब इवलासा…!

Leave a Reply

Your email address will not be published.